شهرت دارچین سیلان فقط به طعم و مزه آن مربوط نمی شود - تحقیقات رو به رشدی تولید کنندگان مواد غذایی و مکمل ها را وادار می کند تا به طور خاص در مورد آن فرموله کنند. در اینجا چیزی است که شواهد در واقع نشان می دهد، و چرا این مورد برای سیلان قوی تر از دارچین معمولی است.
دارچین سیلان حاوی غلظت بالایی از آنتی اکسیدان های پلی فنل است که به خنثی کردن استرس اکسیداتیو در بدن کمک می کند - یکی از مکانیسم های زمینه ای مرتبط با بیماری های مزمن و پیری. این بخش بزرگی از این است که چرا عصاره دارچین اغلب در غذاهای کاربردی و فرمولاسیون‌های مغذی ظاهر می‌شود.
اثر دارچین بر کنترل قند خون یکی از بهترین خواص آن است که مطالعه شده است. در یک مطالعه بالینی پراستناد (که در آن از دارچین کاسیا استفاده شد)، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که روزانه 1، 3 یا 6 گرم دارچین مصرف می کردند، شاهد کاهش گلوکز خون ناشتا به میزان تقریباً 18-29٪ بودند، در کنار کاهش تری گلیسیرید در حدود 23-30٪. این دلیل عمده ای است که عصاره دارچین در خطوط محصولات مناسب دیابت و سلامت متابولیک ظاهر می شود.
این چیزی است که اکثر مصرف کنندگان هرگز در مورد آن چیزی نمی شنوند: دارچین کاسیا - نوعی که در اکثر شیشه های سوپرمارکت ها وجود دارد - دارای محتوای طبیعی کومارین بالایی (2 تا 7٪) است که در حجم هایی که در مکمل های روزانه یا پخت مکرر استفاده می شود به یک نگرانی برای سلامت کبد تبدیل می شود. سطح کومارین دارچین سیلان تقریباً صد تا هزار برابر کمتر است، به همین دلیل است که تنظیم کننده ها و متخصصان تغذیه به طور فزاینده ای سیلان را به طور خاص برای افرادی که دارچین را به طور منظم یا غلیظ مصرف می کنند توصیه می کنند. برای محصولاتی که برای مصرف روزانه در نظر گرفته شده‌اند، دارچین سیلان نگرانی کومارین را برطرف می‌کند.
اگر محصول شما حول سلامت، سلامت متابولیک یا استفاده روزانه قرار دارد، فرمول‌بندی با دارچین واقعی سیلان (Cinnamomum verum) به جای کاسیا هم یک تصمیم ایمنی و هم یک تصمیم بازاریابی است – «دارچین سیلان» روی برچسب به طور فزاینده‌ای به خریداران آگاه از سلامتی نشان می‌دهد که محصول آگاه‌تر و با کیفیت‌تری دارند.
این مقاله برای مخاطبان صنایع غذایی و توسعه محصول در نظر گرفته شده است و توصیه پزشکی نیست. تولیدکنندگانی که ادعاهای سلامت خاصی دارند باید آنها را بر اساس مقررات بازار هدف خود تأیید کنند و با متخصص تغذیه یا نظارتی واجد شرایط مشورت کنند.